مصطفى نوراني اردبيلي

506

طب اسلامى ( فارسي )

هويج گياهى است از خانواده چتريان كه در زمين با PH 5 / 6 خوب مىرويد . كودهاى تپاسه زياد لازم دارد . تكثيرش با بذر انجام مىگيرد كه خاكسترى وكمي مايل به سبزى است مواد ازته هويج 95 / 0 درصد وچربى 25 ر 0 درصد وگلوسيدها 10 ر 0 ولى از ويتامين ب وآ غنى است . داراى مقدار زيادى آب - سلولز - مواد ازته - مواد معدنى - مواد چربى - گلوسيدها مواد پكتيك - مادة رنگى كه تبديل بكاروتن ها مىشود - اكسيد ازها پكتازها - نوعي انسولين گياهى مىباشد . مواد گلوسيدى هويج ساكارز ( 6 ر 4 درصد ) وگلوكز ( 4 - 6 درصد ) است واملاح آن كلسيم - پطاسيم - منيزيم - أسيد فسفريك - أسيد سولفوريك - منگانز - مس - المونيم - ارسنيك - كلرورها وغيره . اسانس مخصوصى دارد - سلولز هويج 5 ر 1 درصد است . مواد پكتن هويج 1 - 3 درصد مىباشد هويج مدر وقاعده آور وضد هيسترى است . در قدرت بينائى نقش مؤثرى دارد پوست صورت را شفاف مىسازد از سفيد شدن مو جلوگيرى مىنمايد اشتهاء آور بوده در رفع خستگى تأثير خوبى دارد ودر قديم آن را بعنوان آرام بخش مىشناخته‌اند . هويج با داشتن قند زياد براي بيماران قندى خوب نيست